Íslenskir radíóamatörar / Icelandic Radio Amateurs

Hitt og þetta um QSL og IRC'a

Í dag er

Fljótlega eftir að amatörleyfið er fengið þarf að leiða hugann að því hvort safna eigi QSL kortum eða ekki.

Aðallega eru þau notuð til að sækja un hin ýmsu awörd sem amatörum standa til boða. En þó svo að þau séu ekki notuð til slíkra hluta þá eru margir amatörar sem hafa áhuga fyrir því að eiga kort frá framandi stöðum til að skreyta sjakkinn, til minningar um eftirminnilegt QSO eða bara til að ganga í augun á vinunum. Margir amatörar ákveða að safna ekki QSL kortum annað hvort af kostnaðarástæðum eða áhugaleysi. Það er þó einfaldara að hætta söfnun korta en að byrja eftir að hafa verið í loftinu í einhver ár. Það hefur verið og er mikil umræða um þörfina á því að skiptast á QSL kortum nú á dögum tölvupósts og Internets. Þessi umræða mun halda áfram en svo lengi sem stærstu amatör awördin eins og t.d. DXCC og IOTA krefjast þess að QSL kort fylgi umsóknum munu QSL kort, í einhverju formi, verða til.

Skipst er á langmestum fjölda QSL korta í gegnum QSL stofur hinna ýmsu landssamtaka amaöra eins og t.d. ARRL, RSGB, REF, EDR, ÍRA o.s.frv. Þessi tilhögun hentar vel milli landa í hinum þróaða heimi. Reksturinn á þessum QSL stofum er misunandi en oftast þarf að greiða sérstakt gjald fyrir hvert sent kort eða einhverja ákveðna þyngd, til viðbótar félagsgjaldi í viðkomandi félagi. Þó eru til félög, eins og t.d. RSGB, þar sem notkun QSL stofu er innifalinn í félagsgjaldi. Það er þó ein af staðreyndum lífsins að margar DX stöðvar eru í þriðjaheimsríkjum og þær hafa jafnvel ekki aðgang að QSL stofu eða vilja ekki standa í því að skrifa út hauga af QSL kortum. Í tilfellum sem slíkum og vegna þarfa annarra amaöra um skriflaga staðfestingu á sambandi fá þær sér gjarnan QSL stjóra, venjulega í landi þar sem traust og örugg póstþjónusta er.

Harðri gagnrýni hefur réttilega verið beint að mjög litlum hluta DX stöðva og QSL stjóra sem virðast láta stjórnast af hreinni og klárri græðgi. Þetta fólk heimtar stundum greiðslur langt umfram eðlilegan póstkostnað, neitar að nota QSL stofu kerfið, svara ekki sé sent meira en eitt kort í umslagi eða bara hreinlega svara ekki. Þessir aðilar eru siðferðislegt vandamál í DX samfélaginu og menn geta kvartað eins og þeir vilja en venjulega er eina leiðin til að fá kort frá þessum aðilum að fara eftir þeirra reglum. Fyrir utan að hafa samband við aðra stöð í viðkomandi DXCC svæði eða IOTA eyja flokk (það er þó ekkert víst að sá möguleiki sé fyrir hendi) er það eina gagnlega sem maður getur gert að birta kallmerki viðkomandi eins víða og hægt er í von um að við séum ekki að eyða kortum og peningum í tapaðan málstað.

Siðareglur QSL-stjórnunar

Eftirfarandi siðareglur fyrir QSL stjórnun voru teknar upp af IARU Region 2 ráðstefnu í Curacao 1992 og eru byggðar á tillögum RSGB til IARU Region 1 rástefnu 1990.

Það er mikilvægt að gera greinarmun á amatör sem búsettur er á DX staðnum og DX leiðangri sem farin er á (hugsanlega) óbyggða eyju eða DXCC svæði.

Amatörinn sem búsetur er á svæðinu og QSL stjóri hans hafa venjulega ekki áhuga fyrir öðru en standa straum af prentkostnaði QSL korta, póstkostnaði o.s.frv. Af þessari ástæðu er ekki óeðlilegt að senda með auka IRC eða nokkrar krónur (dollar).

DX leiðangur, sérstaklega ætlaður til að koma í loftið mjög eftirsóttum DX stað, er allt annar hlutur sem kostar umtalsverða fjármuni að skipuleggja og framkvæma. Venjulega leita skipuleggjendur eftir fjárhagslegum stuðningi í formi tækja eins og t.d. fá Yaesu, Kenwood eða Icom og í formi peninga frá hinum ýmsu samtökum amatöra eins og NCDXF, CDXC, EuDXF o.s.frv. Þessi stuðningur stendur þó aldrei að fullu undir kostnaði við leiðangurinn og það sem uppá vantar verða þátttakendur sjálfir að leggja til eða koma frá afgangs peningum frá QSL ferlinu. Enginn DX leiðangur, með sjálfsvirðingu, vill láta saka sig um að krefjast gjalds fyrir QSL kort en það er ekki ósanngjarnt að vænta þess að þú látir af hendi smá framlag (e.t.v. nokkra auka dollara) umfram það sem raunverulegur póstkostnaður er. Þeim mun fleiri sambönd sem þú hefur við leiðangurinn því stærra ætti framlagið að vera. Það er eitt af aðal markmiðum QSL stjóra leiðangursins og nokkuð sem hann á ekkert að skammast sín fyrir að ná sem mestu inn um leið og hann uppfyllir sanngjarnar kröfur þeirra sem þurfandi eru.

IRC

(ATH Upplýsingar um nýjustu IRC'ana eru neðst á síðunni)

Ein þægilegasta leiðin til að ná QSL kortinu sem þig vantar svo mjög og sérstaklega frá DX stöðvum eða QSL stjórum er að nota Alþjóða svarmiða eða IRC. Því miður eru allskonar goðsögur og rangar upplýsingar á kreiki um hvað sé og hvað sé ekki "rétt" stimplaður og gildur IRC, sem fer oft eftir mismunandi túlkun póst yfirvalda hinna ýmsu landa. Hér verður gerð tilraun til að koma þessu á hreint.

IRC er hlutur sem einhver getur keypt í einhverju meðlimalandi Universal Postal Union (UPU) og notað sem greiðslu fyrir svarsendingu af ákveðinni hámarks þyngd með flugpósti í öðru UPU landi.

Þegar þetta er skrifað á að vera hægt að nota IRCa, fræðilega að minnsta kosti, í öllum löndum nema Taiwan. Meðlimalönd UPU geta ákveðið að selja ekki IRCa en þau eru skyldug til að skipta þeim fyrir frímerki eftir sem áður.

Það eru þrjár gerðir IRCa sem eru mest í gangi. Það eru tvær útgáfur af C22 gerðinni og nýrri gerð CN01 (gamall C22). Textinn á framhliðinni er eingöngu á frönsku en þýðingar á ensku, arabísku, kínversku, þýsku, rússnesku og spænsku á bakhliðinni. (Mynd 1). Á fyrri útgáfum af C22 (Mynd 2) sem var í sölu þar til á fyrrihluta níunda áratugarins (og er enn í gangi) stendur "Þessi seðill er skiptanlegur í öllum löndum Universal Postal Union fyrir eitt eða fleiri frímerki fyrir óskráð bréf sent með yfirborðspósti til erlends lands". Á nýrri útgáfum eins og CN01 (Mynd 3) og af C22 (mynd 4) stendur sama lesningin fyrir utan að í staðin fyrir "yfirboðspósti" stendur "flugpósti".

	Mynd 1. Bakhlið IRC með texta á Þýsku, Ensku, Arabísku, Kínversku, Spænsku og Rússnesku.
	Mynd 2. Eldri útgáfan af C22 IRC.
	Mynd 3. Nýrri gerð IRC, CN01, þar sem orðið "flug" kemur í staðin fyrir "yfirborðs".
	Mynd 4. Nýrri útgáfan af C22 þar sem orðið "flug" er einnig notað.

Nýr IRC

Hinn vel þekkti CN01 var í sölu til 31. desember 2001. 1. janúar 2002 var ný gerð af IRC kynnt til sögunnar, einnig þekkt undir heitinu CN01. Þessi nýa gerð af IRC er stærri en fyrirrennarar sínir og mun verða í gildi til 31. desember 2006. Nafn útgáfulands mun verða prentað á miðana sem regla. Einnig mun verða prentað á þá m.a. staðlað UPU strikamerki með ISO kóda landsins og dagsetningu prentunar. Póstyfirvöld hvers lands munu eiga möguleika á að prenta söluverðið á miðann.

Það eru, eins og er, engin fræðileg tíma takmörk á því hvenær hægt er innleysa IRCa. Póstafgreiðslufólk getur þó athugað gildi þeirra og er ekkert óeðlilegt við það sérstaklega þegar um eldri útgáfur er að ræða. Mín reynsla er sú að sé miðinn rétt stimplaður eru báðar gerðir teknar athugasemdalaust í skiptum fyrir lágmarks flugpóstgjald. Þetta gæti átt eftir að breytast í ljósi nýrrar gerðar af CN01.

IRCa er hægt að kaupa í flestum pósthúsum fyrir u.þ.b. 160.00 kr. Og útgáfupósthúsið má handstimpla þá í reitinn vinstramegin. Þessi reitur er merktur "Empreinte de controle du pays d'orgine (facultaive)."Þetta þýðir eitthvað á þessa leið "Þjónustustimpill útgáfulands (valfrjálst)". Sumir IRCar eru með nafn útgáfulands forprentað með rauðu í vinstri reitinn. (Mynd 5).

Mynd 5. Sumir IRCar eru með heiti útgáfulands forprentað í vinstri reitinn.

Jafnvel þó að þessar forprentuðu upplýsingar séu fyrir hendi þá getur verið handstimpill útgáfulandsins yfir prentununa. Öfugt við það sem almennt er álitið þá er þessi handstimplun útgáfu pósthúss eða yfirprentun útgáfulands valfrjáls og vöntun á þessu smáatriði ógildir ekki IRC miðann. Ef allt væri eins og best yrði á kosið á þessi handstimplun að sýna útgáfudagsetningu en það er þó ekki grundvallaratriði. Af einhverjum óþekktum ástæðum þá hafa IRCar gefir út í Frakklandi ekki alltaf útgáfudagsetningu heldur aðeins nafn útgáfupósthúss (Mynd 6).

Mynd 6. IRCar útgefnir í Frakklandi eru með nafn útgáfupósthúss í vinstri reitnum en ekki altaf útgáfudagsetningu.

Þegar skipt er á IRCa og frímerki á móttökupósthúsið, lögum samkvæmt, að dagstimpla í hægri reitinn. Þetta er algert skilyrði til að gera IRCan gildan. Þessi reitur er merktur "Timbre de bureau qui effectue l'échange". Þetta þýðir eitthvað á þessa leið "Stimpill pósthúss þar sem skiptin eru framkvæmd". Á Íslandi er hægt að skipta einum IRC fyrir 80.00 kr. virði af frímerkjum.

Miðjureiturinn er ætlaður til að sýna söluverð IRCans og er merkt "Prix de vente (indication facultaive)". Þetta þýðir "Söluverð (valfrjálsar upplýsingar). Pósthúsið má setja frímerki í þennan reit en aðeins til að sýna eða koma í staðin fyrir upplýsingar um söluverð (Mynd 7), en ekki dagsetningarstimpil eins og á að nota í vinstri reitinn. Verð IRCa í Bandaríkjunum hækkaði nýlega úr 1.05 dollurum í 1.75 dollara og Bandaríska póstþjónustan er að klára gömlu birgðirnar með því að bæta við frímerkum upp í þá upphæð. Í mörgum löndum er verðið forprentað, oftast með rauðu, en í öðrum er það ekki gert. Hvoru tveggja er í lagi. Því miður er það ekki óalgengt, í mögum löndum, að póst-afgreiðslufólk þekkir ekki reglurnar og stimplar því rangan reit eða stimplar IRCann alls ekki og neitar að taka við honum sem greiðslu fyrir frímerki hvort sem hann er rétt stimplaður eða ekki. Opinber stefna UPU er sú "að ef IRC er rangt stimplaður þarf að skoða gildi hans í hverju tilviki fyrir sig". Hins vegar er eðlilegt að álíta að óstimplaður eða rangt stimplaður IRC sé almennt verðlaus og undir öllum venjulegum kringumstæðum sé ekki hægt að skipta honum fyrir frímerki. Staðbundnar og óopinberar undantekningar eru þó til frá reglunum en reiknið þó ekki með að QSL sent beint komi til baka ef þið notið svoleiðis IRC. Sýnishorn af hugsanlega ógildum IRCum eru sýnd á Mynd 8 og Mynd 9.

	Mynd 7. Frímerki má líma á IRCann til að sýna viðbót við áprentað söluverð.
	Mynd 8. Hugsanlega ógildur IRC.
	Mynd 9. Annar hugsanlega ógildur IRC. Bæði þessi og sá á mynd 8 eru stiplaðir á rangan stað.

Sumar póstþjónustur eins og t.d. sú Þýska fara fram á að það sem senda á sé rétt yfir afgreiðslu-borðið samtímis og IRCinn og skipta ekki á IRCum og frímerkjum öðruvísi.

Til að gera ráð fyrir gengisbreytingum, þjónustugjöldum og þessháttar þá er söluverð nýrra IRCa yfirleitt um 70% hærra en það sem fæst fyrir þá í skiptum fyrir frímerki. Söluverðið er ákveðið af viðkomandi póstþjónustu en má þó ekki vera minna en alþjóðlega ákveðið lágmark. Fyrir IRC sem kostar nýr 1.75 dollara í Bandaríkjunum fæst aðeins 80 senta virði af frímerkjum. "Notaðir" IRCar eru seldir manna á milli í Bandaríkjunum fyrir 1.00 dollara stykkið.

QSL stjórar tína yfirleitt úr rangt stimplaða IRCa og bjóða til sölu rétt stimplaða og gilda "notaða" IRCa. Slíkir "notaðir" IRCar fást oft hjá Breskum QSL stjórum fyrir um 55p stykkið. Þessir IRCar dreifast víða innan amatörsamfélagsins sem "amatörpeningar" án þess að vera nokkurn tíma innleystir fyrir frímerki og það er ekki óalgengt fá IRCa með nokkurra ára gömlum dagstimpli. Á Mynd 10 og 11 má sjá IRCa frá 1969 og 1963 og eru þeir enn í gildi.

	Mynd 10. IRC útgefinn 1969 ennþá gildur og var notaður nýlega eftir að hafa verið í gangi sem "radíóamatör peningar"í yfir 30 ár.
	Mynd 11. Annar eldri IRC síðan 1963.

Smá vandamál get komið upp þegar ákveða á hvað marga IRCa á að senda með beiðni um QSL kort frá DX stöð þar sem skilgreining "lágmarks burðargjalds" er breytileg milli póstyfirvalda.

Í Bretlandi þýðir þetta núna 20 grömm til Evrópu lands eða 10 grömm til lands utan Evrópu. Í Bandaríkjunum þýðir þetta 0,5 únsur til landa utan Norður Ameríku. Aðrar reglur gilda t.d. í Þýskalandi og Japan. Á Íslandi kostar 80.00 kr. Að senda 20 gramma bréf á A pósti til landa utan Evrópu en 55.00 kr. til landa innan Evrópu. Besta aðferðin er að senda að lágmarki einn IRC ef þig vantar eitt kort frá stað innan sömu álfu og þú ert í og að lágmarki 2 IRCa ef þig vantar eitt kort frá stað utan þeirrar álfu. Ef þú hefur meira en eitt QSO eða þarft meira en eitt kort þá er rétt að fjölga IRCum í samræmi við það á þeirri forsendu að eins til tveggja síðu kort vegur u.þ.b. 5 grömm og fjögurra síðu kort um 10 grömm. Ef þú ert í vafa þá sendu auka IRC.

Aðrir valkostir en IRC

Niðurstaða alls þessa er að IRCar séu ekki sérstaklega góð fjárfesting einkum séu þeir eru keyptir á pósthúsum og jafnvel ekki séu þeir keyptir "notaðir". Þú getur ekki verið alveg viss um að við þeim verði tekið í skiptum fyrir burðargjald í hinu erlenda landi.

Þess vegna nota margir Bandaríska dollara (oft kallaðir "græn frímerki" eða "green stamps") í staðin. Þumalfingur regla segir að það kosti álíka mikið að kaupa einn dollar og einn IRC. Þó að það sé kannski ekki eins auðvelt að kaupa dollar og IRC þá er hægt að kaupa þá í flestum bönkum og gjaldeyrisskiptistöðum fyrir smá auka gjald. Sumir Breskir QSL stjórar bjóða til sölu afgangs dollara fyrir um 70p stykkið.

Almennt vilja allir QSL stjórar frekar fá dollara en IRCa þar sem hægt er að breyta þeim í peninga frekar en frímerkjum. Og þrátt fyrir allt eru fáir líklegir til að halda því fram að eins dollars seðill sé ógildur. Hinsvegar er nýja eins dollars myntin og seðlar frá öðrum löndum en Bandaríkjunum upp á lágar upphæðir sérstaklega óvelkomnar einfaldlega vegna þess að slíkir seðlar eins og t.d. 1000 Ítal-skar lírur eða 25 Austurrískir schillingar eru svo verðlitlir að það er ekki hægt að skipta þeim í bönkum og eru þeir því verðlausir fyrir QSL stjórann. Kortabeiðnum sem slíkur gjaldmiðill fylgir er stundum svarað í gegnum QSL stofu (með eða án peningana) ásamt útskýringu, Margar stöðvar, sérstaklega í Austur Evrópu, senda mynt eða notuð frímerki frá þeirra eigin landi með kortum sínum. Jafn vel þó að QSL stjórinn sé áhugasamur frímerkjasafnari (og á þess vegna líklega fullt af samskonar frímerkjum) þá er þetta ekki leið til að vera viss um öruggt svar. Ef þú vilt senda frímerkt umslag undir svarið þá er gott að kanna hvað lágmarks burðargjald er frá landi QSL stjórans til þín og láta fylgja með laus aukafrímerki fyrir aðeins hærri upphæð í umslaginu með QSL kortinu. Póstburðargjöld breytast ört og með þessari aðferð hefur þú, jafnvel þó þú sendir ranga upphæð eða svarið til þín fer framúr hámarksþyngd, þá hefur þú sent með nægt burðargjald. Ef ekki þá hefur gefið smávegis og QSL stjórinn getur notað auka frímerkin til að senda á QSL stofu eða eitthvað slíkt. Munið að nota eingöngu frímerki frá því landi sem QSL stjórinn býr í en ekki ykkar eigin landi.

Sumir QSL stjórar segja opinberlega að þeir munu ekki svara beint öðrum kortum en þeim sem fylgir IRC eða dollar. Sumir senda kortið til baka um QSL stofukerfið aðrir ekki.

Verið varkár með að senda gjaldeyri til sumra landa eins og t.d. Indlands þar sem það er hreinlega ólöglegt að eiga slíkt. Notið frekar IRCa undir slíkum kringumstæðum. Sendið aldrei ávísanir til erlends lands nema að hún sé stíluð á þarlendan banka í gjaldmiðli landsins.

Niðurstöður

Jæja eftir að þú hefur ákveðið að safna QSL kortum, hvenær áttu þá að reiða þig á QSL stofuna og hvenær áttu að senda kortin beint?

Almennt séð og í hinum þróaða hluta heimsins eru skipti á QSL kortum gegnum QSL stofur þokkalega áreiðanleg. Ef þú nauðsynlega þarft kort frá einhverri stöð vegna þess að þetta er kannski fyrsta sambandið við viðkomandi land, skrifaðu þá eitthvað um það á kortið. Annars munu margar stöðvar ekki senda svar. (Þetta á kannski ekki við um TF) Eitt af mínum persónulegu áhugamálum er að safna kortum fyrir US Counties awardið á CW og fjöldi þeirra stöðva sem neitar að senda kort í gegnum QSL stofu kerfið, vegna kostnaðar, kemur mér sífellt á óvart.

Vissulega, ef þú er að gagni virkur á HF böndunum, máttu reikna með töluverðu af QSL kortum frá venjulegum samböndum. Það er alveg ljóst að mjög margar stöðvar, sérstaklega í Vestur Evrópu, senda kort gegnum QSL stofu fyrir hvert einasta samband sem þær hafa, einkum í keppnum. Á þessum kortum er, ef þú lest þau vandlega, oft ekki beðið um svar. Á sumum þeirra stendur meira að segja. Ég er eindregið á mót þeim stöðvum þar sem bókhaldið er svo lélegt að þær senda kort til staðfestingar á því korti sem þær upprunalega báðu um! Ég er einnig á móti því að senda kort fyrir 100% sambanda gegnum QSL stofu kerfið. Reynsla og tölfræði segir að um 50% af slíkum kortum eru aldrei tekinn og gera lítið annað en að stífla QSL stofu kerfið og eyða þannig tíma fjölda fólks til einskis. Til dæmis, síðan 1998, hef ég aðeins staðfest um 65% af þeim samböndum sem 9M0C leiðangurinn til Spratly eyjar hafði með því að svara aðeins innkomnum kortum annað hvort í gegnum QSL stofu eða beint.

QSL stofu kerfið er of sakað um að vera hægvirkt og afkastalítið. Það er vissulega hægvirkt og má reikna með lágmarks töf upp á sex mánuði til þriggja ára eða jafnvel lengri. Hvert einstakt kort fer í gegnum margar hendur og mistök eiga sér stað, sennilega eitthvað um 2%. Miðað við þann fjölda korta sem fer í gegnum kerfið og þá staðreynd að flest starfsfólk QSL stofanna eru sjálfboðaliðar er ekki hægt að segja annað en að þau vinna oft stórkostlegt en jafnframt oft vanþakklátt starf.

Grein þessi, sem skrifuð er af Phil Whitchurch G3SWH, birtist í febrúar og mars heftum Breska amatörblaðsins RadCom 2002. Þýtt og lítillega staðfært af TF5BW.

Nokkur orð frá eigin brjósti

QSL stofu kerfið er ágætt þó það sé hægvirkt og við ættum að nota það fyrir sem flest þeirra korta sem við sendum þó ekki væri nema fyrir hvað það er ódýrt. Hinsvegar hafi maður ekki þolinmæði til að bíða þá er enginn önnur leið en að senda kortin beint sem er miklu dýrara. Ég minnist þeirra tíma sem ég var hvað mest í loftinu og þegar einhver nýr birtist í loggnum þá hafði maður nú ekki þolinmæði til að bíða eftir því að fá kort frá honum í gegnum QSL stofuna heldur aflaði sér upplýsinga um heimilisfang eða QSL stjóra og sendi kort beint sem allra fyrst.

Í dag kostar 2.00 kr. að senda kort í gegnum QSL stofu ÍRA en ætli að það kosti ekki hátt í 200.00 kr. að senda kort beint. Af þessu má sjá að það er hægt að senda hátt í 100 kort um QSL stofuna fyrir hvert eitt sem maður sendir beint.

Nýjasti IRC'inn "CN 01"

Hér fyrir neðan gefur að líta myndir af CN 01 IRC'anum. Annar er frá Ungverjalandi og hinn er frá Bretlandi.

	Þessi er ættaður frá Ungverjalandi og takið eftir að á hann er prentað, vinstra megin, HU þar sem venjulega hefur verið stimpill útgáfupósthúss. Nær miðju er prentað nafn útgáfulands sem í þessu tilfelli er Hongrie (Rép.). Takið einnig eftir því að hann er óstimplaður vinstra megin.
	Þessi er ættaður frá Bretlandi og takið eftir að á hann er prentað, vinstra megin, GB og nær miðju Grande-Bretagne. Takið eftir því að hann er stimplaður vinstra megin.
	Þetta er síðan bakhliðin á Breska IRC'anum og takið eftir því að neðst á hann er prentað GB og talnaruna. Á Ungverska IRC'anum er prentað HU og önnur talnaruna

Báðir þessir IRC'ar eru fullgildir jafnvel þó að sá Ungverski sé ekki stimplaður vinstra megin af útgáfupósthúsi. Á báða þessa IRC'a hefur útgáfuland prentað heiti sitt og það dugir til að þeir séu gildir þar sem stimplun er valfrjáls. Hefði aftur á móti nafn landsins ekki verið prentað á IRC'an og hann óstimplaður þá væri hann ógildur.

Ég fór með þennan Ungverska á pósthúsið hér á Akureyri og ætlaði að nota hann til greiðslu fyrir frímerki en var neitað um það þar sem hann væri óstimplaður vinstra megin. Ég lét gott heita í bili þó ég vissi betur eftir lestur greinarinna hér að ofan. Ég notaði síðan tækifærið þegar ég hitti kunningja minn sem vinnur á pósthúsinu, lýsti fyrir honum þessum nýju reglum (sem hann vissi greinilega minna um en ég), lánaði honum eintak af Ungverska IRC'anum og bað hann að kanna málið í rólegheitum. Niðurstaðan varð sú að ég hafði rétt fyrir mér og Ungverski IRC'inn fullgildur þótt óstimplaður væri. Þannig að ef þið fáið IRC'a sem er óstimplaður en prentað á hann nafn útgáfulands og póstafgreiðslan neitar að taka hann fáið þá að tala við einhvern hærra settan á staðnum og biðjið um að málið verði athugað. Reglubreytingar sem þessar síast seint niður virðingastigan og ná sjaldnast til þeirra sem afgreiða þig yfir borðið.

 

---

Til baka efst á síðu